Op 30 mei 2026 maakte de Japanse investeringsreus SoftBank bekend dat het tot 75 miljard euro wil investeren in kunstmatige intelligentie (AI) datacenters in Frankrijk. Het is de grootste AI-infrastructuurinvestering van SoftBank in Europa ooit, en een van de grootste buitenlandse investeringen in de Franse geschiedenis. Maar wat beweegt een Japans technologieconcern om zijn geld naar Noord-Frankrijk te brengen, en wat zegt dit over de bredere verschuivingen in de wereld?
Parijs als magneet voor AI-kapitaal
De aankondiging vond plaats op de jaarlijkse “Choose France”-top van president Emmanuel Macron, een investeringsconferentie waarbij internationale bedrijven worden verleid met de troeven van het land. SoftBank-oprichter Masayoshi Son tekende in Parijs de plannen voor maar liefst 5 gigawatt (GW) aan AI-datacapaciteit. Ter vergelijking: 5 GW staat gelijk aan de output van vijf grote kerncentrales.
De eerste fase omvat een investering van 45 miljard euro voor 3,1 GW capaciteit in de regio Hauts-de-France, met datacenters in Duinkerken, Bosquel en Bouchain, te realiseren voor 2031. EDF, het Franse staatsbedrijf voor kernenergie, stelt een voormalig industrieel terrein in Bouchain ter beschikking. Schneider Electric, de Franse specialist in energietechnologie, werkt mee aan een productiecomplex voor AI-hardware in de haven van Duinkerken.
Son verklaarde tegenover het Franse weekblad La Tribune du Dimanche dat het feit dat Frankrijk een netto-exporteur van energie is, voor hem “absoluut doorslaggevend” was. Daarmee drukte hij precies uit wat dit verhaal zo interessant maakt.
Kernenergie als concurrentievoordeel
AI-datacenters zijn extreem energiehongerig. Het trainen en draaien van grote AI-modellen vereist enorme hoeveelheden elektriciteit: continu beschikbaar en tegen een voorspelbare prijs. Dat is precies wat Frankrijk biedt. Zo’n 70 procent van de Franse elektriciteit komt uit kernenergie, waardoor het land de grootste netto-elektriciteitsexporteur ter wereld is. In 2024 exporteerde het land bijna 90 terawattuur aan grotendeels koolstofarme stroom.
EDF heeft bovendien voor 2026 een prijsplafond van 70 euro per megawattuur afgesproken voor nucleaire output, wat technologiebedrijven de budgetzekerheid geeft die ze nodig hebben bij projecten van deze omvang. Energie is bij grote datacenters goed voor 30 tot 50 procent van de totale operationele kosten. Goedkope, voorspelbare stroom is daarmee geen bijzaak, maar een kernonderdeel van de businesscase.
Elders in Europa zijn vergelijkbare datacenters een stuk lastiger van de grond te krijgen. In de VS stuiten projecten steeds vaker op lokale weerstand vanwege de belasting op het elektriciteitsnet. In Duitsland zijn de energieprijzen na het sluiten van kerncentrales structureel hoog gebleven. In het VK werd een pionierend OpenAI-datacenterproject onlangs voor onbepaalde tijd opgeschort. Frankrijk biedt wat de rest niet kan: stabiele, betaalbare, koolstofarme stroom, op elk moment van de dag.
Een bredere Europese verschuiving
SoftBank is niet de enige die voor Frankrijk kiest. Eerder kondigde Brookfield al een investering van 20 miljard euro aan in Franse datacenters via dochteronderneming Data4. Fluidstack tekende een intentieverklaring van 10 miljard euro voor een AI-supercomputer op Franse bodem. Samen vertegenwoordigen de toezeggingen op de Choose France-top inmiddels meer dan 100 miljard euro aan buitenlands kapitaal voor AI-infrastructuur.
Tegelijkertijd presenteerde de Europese Commissie in maart 2026 een strategie voor kleine modulaire reactoren (SMR’s), een nieuwe generatie kernreactoren die fabrieksmatig worden gebouwd en sneller inzetbaar zijn dan traditionele kerncentrales. De EU schat dat de totale SMR-capaciteit in Europa tegen 2050 kan oplopen tot 17 tot 53 GW. Dat maakt kernenergie niet alleen een huidig concurrentievoordeel, maar ook een technologisch speelveld voor de komende decennia.
Relevantie voor de portefeuille
Voor Mercurius-klanten is dit nieuws op meerdere vlakken relevant. Schneider Electric, al jaren vertegenwoordigd in de portefeuille, is een directe begunstigde van de SoftBank-deal. Het bedrijf levert de energietechnologie en vermogenssystemen die nodig zijn om datacenters van deze schaal te bouwen en te laten draaien. De samenwerking in Duinkerken maakt Schneider Electric tot een strategische partner in Europa’s tot dusver grootste AI-infrastructuurproject.
Breder geldt: de race om AI-capaciteit is ook een race om energie. Bedrijven en landen die vroeg investeren in betrouwbare, koolstofarme stroom, bouwen een concurrentiepositie op die moeilijk te kopiëren valt. Dat geldt voor landen, maar ook voor bedrijven in energietechnologie, datacenterinfrastructuur en AI-software die in onze portefeuille zitten.
Conclusie
De keuze van SoftBank voor Frankrijk is geen toeval. Het is een signaal dat in de AI-revolutie energiesouvereiniteit net zo belangrijk is als technologisch talent. Kernenergie, lang gezien als een erfenis van het industriele tijdperk, transformeert tot de brandstof van het AI-tijdperk. Europa speelt dit spel mee, en Frankrijk loopt voorop. Als belegger loont het om te volgen welke landen en bedrijven die infrastructuurfundamenten leggen, want daar wordt straks de winst van het AI-tijdperk gegenereerd.
